so kmusta naman yun. hindi ako magmamalinis na hindi ko din nagawa ang bagay na ito isang beses sa buhay ko, pero, kasi, hindi naman ako manlalaglag ng isang kaibigan sa iba na hindi ko sya makakampihan sa huli. alam ko na magulo, pero, ganun talaga e. i trust people too much. and sometimes i choose the wrong person to put my trust into.
sinong bang tao ang hindi maiinis kung ikaw e ipapatext ng isang inaakala mong kaibigan na mapagsasabihan mo ng mga problema mo. napakasenseless kasi na ibibigay pa yung number mo para lang ipatext ka sa isang past ng taong gusto mo ngaun. diba nakakairita.
pero siguro pag mag-sorry din naman sa kin yung “frend” ko na yun, papatawarin ko talaga siya. yung sorry na talagang alam mong hindi nakakaloko at hindi nakakagago.
funny how things change so suddenly and one time your so sure of what you want and feel for someone then everything suddenly changes.
you don’t mean to feel something for a friend you really think you wouldn’t feel anything special, but suddenly everything changes.
now, i could really say that change is one constant thing in the world. i still feel something special and i mean really special for anime boy, but the thing is, the college best friend is beginning to enter and make a place for itself in my heart. and i am really giving this a hard thought.